از این پس اگر سوالی داشتید می توانید آن را با ما در میان بگذارید. برای دو راه دارید که یکی ارسال ایمیل به آدرس الکترونیکی وبلاگ هست و دیگری نیز مطرح کردن سوال خود در بخش نظرات می باشد.
البته در مورد ایمیل باید گفت که لطفا فایل های ضمیمه ارسال نکنید چون بنا بر احتیاط باز نخواهند شد.
در مورد سوالات قبلی دوستان هم این را ذکر کنم که بعضی هایش را در بخش نظرات پیدا کردم و به زودی به آنها پاسخ داده خواهد شد. ولی نتوانستم تمام نظرات را مطالعه کنم و لطفا دوستانی مدت زیادی است که سوالاتی مطرح کرده بودند مجددا مطرح نمایند.
در پاسخ به سوالات آقای ه م :
اول این را بگویم که ایران در مورد تجهیزات تولید داخل خیلی پنهانکاری می کند و بخ سختی اطلاعات را منتشر می کند. ولی با توجه به همین اطلاعات منتشر شده پاسخ سوالات شما را می دهم و کاری به منابع خارجی ندارم. بالاخره مهمترین منبع حرف و سخن خود مسئولان هست نه موسسات تحقیقاتی خارجی.
1- موشک ستار در سه مدل ستار1و2و3 طراحی و تولید شده است.
که موشکهای ستار1و3 هوا به هوا هست و ستار2 هوا به زمین با هدایت لیزری و دقت زیاد یعنی بیش از 90% که می توان با آن اهداف کوچک را نیز منهدم کرد.
این موشک در تعدادی از اف-4ها نصب شده است.
برد مدل هوا به هوا نیز چیزی بین 10 الی 30 کیلومتر هست ولی دقیقا معلوم نیست چقدر هست.
موشک ستار به دلیل محدودیتهای مالی به تولید انبوه نرسیده است و تنها کمتر از 100 فروند و شاید هم تنها 30 فروند در سال تولید می شود.
البته با توجه به شکل و قیافه موشک و همچنین گفته های منابع مختلف این موشک از روی اسپارو ساخته شده است نه فونیکس.
2- موشک صیاد1و2 از روی موشک SA-2 روسی ( البته مدل HQ-2 ساخت چین ) طراحی و تولید شده است که هدف از انهدام بمب افکنها و اهداف کند پرواز می باشد. در این موشک تجهیزات جدید نصب شده اند ولی اگر راستش را بخواهیم این موشک توان انهدام جنگنده های مدرن و پر سرعت را ندارد. البته زدن بمب افکنها و هواپیماهای جاسوسی و شناسایی از جمله مواردی است که می توان بر روی این موشک حساب کرد.
یکی از دوستان خوب من در وبلاگ خود این موشک را توضیح داده و معرفی کرده اند.
می توانید به آدرس http://military.mihanblog.com/Post-234.aspx مراجعه نمایید.
منابع خارجی زیادی هم در این زمینه وجود دارد مانند سایت معروف http://www.fas.org
3- پروژه جنگنده شفق از ابتدا برای رفع نیاز نیروی هوایی سپاه ایجاد شد.
این جنگنده قرار بود با همکاری فنی و صنعتی روسیه و نیز متخصصان داخلی در دانشگاه مالک اشتر طراحی و تولید گردد.
ایران برای صرفه جویی در هزینه و زمان شفق را از روی جنگنده میگ ویتیاز2000 طراحی کرد و در آن برخی تغییرات ایجاد شد. از جمله تغییر در ورودی موتورها و نوع بالها و ...
این جنگنده با توجه به شکل بدنه اش مقداری هم خواص پنهانکاری دارد و این دستاورد بزرگی برای نیروی هوایی به عنوان اولین جنگنده های بومی می باشد.
احتمالا در بدنه این جنگنده از مواد جاذب امواج رادار نیز استفاده شده است.
این جنگنده می تواند در سه مدل قرار هست تولید شود که عبارت است از یک و دو نفره هجومی و دو نفره تمرینی.
هم اکنون به نظر می رسد کارهای نوع تمرینی به پایان رسیده است و تا سال 88 اولین اسکادران از این مدل عملیاتی خواهد شد.
در کاکپیت این جنگنده از نمایشگرهای چند منظوره روسی استفاده شده است و شنیده ها حاکی از آن هست که ایران در صدد خرید امتیاز تولید آن می باشد.
نیروی پیشران جنگنده شفق شامل توسط یک عدد موتور RD-33 روسی تامین می شود که به این جنگنده این امکان را می دهد که به سرعتی معادل 1.6 الی 2 ماخ دست یابد. البته در مدل تمرینی گویا سرعت این جنگنده کمتر هست یعنی در حدود 1 الی 1.2 ماخ.
احتمالا از رادار نسل جدید N-011 در این جنگنده استفاده خواهد شد.
دارای 6 جایگاه حمل تسلیحات در زیر بالها و 1 جایگاه در زیر بدنه هست.
می تواند همزمان تا 6 موشک هوا به هوای روسی و احتمالا R-77 هم حمل کند.
و موارد دیگری که ان شاء الله در آینده که مطالبی درباره تجهیزات و تسلیحات تولید داخل خواهم نوشت.